دل نياورد تاب سرانجام بگفت آنچه بازترين پنجره ها را شايد . بيرون ماندگان ديروز نيز گفتني ها را مي دانستند و همان هنگام دلي بي تاب شد ، در ناي دميد و با ني نامه اش از درد دوري ناليد . نگاشتني ها را بنوشت ، اما هفت دفتر به سر نيامد ................................. بيرون مانده اي ديگر ، امروز از هفت شهر و شهر هفت مي گويد تا به فردا برسد. ............................................. فردا همه بيرون ، همه رند و همه مست باده ي الست خواهند بود................................................................. فردا ، ، در شهر پشت درياها ، در بين همگاني كه يك چشم دارند ، او را كه دو چشم دارد بيگانه نخواهند دانست . ...................... آنجا ، مي دانند كه يزدان در آفرينش دو چشم به انسان دهش فرموده است . ........................ مي دانند كه آمده اند تا پندار نيك داشته باشند، زيبايي درد را بچشند و شادي و آرامش را در مهرورزيدن جستجو نمايند . آمده اند تا با هم باشند ، كردار نيك را پاس دارند ، و ............................... آمده اند تا چون رود بي زمان گردند ... "يك" شوند. ...................................................................................................... .

عشق و منطق

تعداد بازديدكنندگان


  آسمان صاف
روح و روان

/|\ خانه \|/ آرشيو \|/ پست الكترونيك /|\

شنبه ٢۱ امرداد ،۱۳۸٥

 

 

بعد چهار سال

آدرس وبلاگم را تغییر دادم

http://www.eshghomantegh.persianblog.ir/

تقریبا از 14 سالگی تا 16 سالگی اینجا نوشتم و

یک سال برای کنکور تعطیل کردم و یک سال هم به خاطر عزیز ترین دوستم سکوت کردم

و حالا

این وبلاگم مثل خیلی چیزهای دیگه فقط یه خاطره شد که امیدوارم خاطراتم رو تو حراجی وبلاگای متروکه نبینم !؟!

 

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

یدرک لا یوصف : می توان درک کرد ولی نمی توان توضیح داد

 

 

بنویس                                                                                                                                                                                    

                                                                                                                                                                                              

بنویس کاپیتان                                                                                                                                                                          

           مهلت موندن یه نفس بود                                                                                                                                                

                          نفسی که با نفسش آمیخته شد اوج گرفت و توی آغوشش گم شد !                                                                       

چه ساده فنا شد اشکی که نماینده دوستی بود , یادگار تو بود اما اثر نداشت                                                                                       

جوهره ی وجودش توی یادمه همون جای که جای خالیت پر می شه                                                                                                  

به کی بگم به چی بگم کجا و کِی بگم ؟                                                                                                                                         

تو فقط بگو                                                                                                                                                                                

می دونم صدا نداری بی صدا  بگو                                                                                                                                                 

یه جوری بگو من دلتنگ چه کنم...........!!! ؟؟؟                                                                                                                               

                                                                                                                                                                                              

این کدوم قاعده ست که فرض تو رو به حکم برسونه .......!                                                                                                                

وجود تو رو اثبات کنه و      ..........      ...............      ............                                                                                                         

یه جورایم حرف دلم باشه !!!

                         

           

پایان

 

k.mehrnoosh



یکشنبه ٢۸ اسفند ،۱۳۸٤

می رم از شهر تو...... می رم

يا لطيف

 

سلام.....

بايد برم از اينجا...

نه براي هيچي.... بلكه براي همه چيز....

             مي خواهم زندگيمو بسازم....    مي خوام در مورد تو فكر كنم....

زود قضاوت نكنم...... كمي فكر كنم......     دل خودمو پيدا كنم.................

خسته شدم از دوست داشتن كسي كه هميشه ي خدا سكوت كرده و بايد به وسيله ي علم اشاره حدس بزنم عاشقمه....

خسته شدم از اوناي كه بايد بهشون باج بدم تا كنارشون بمونم..... خسته شدم خسته

اوني كه روز اول شوخي گرفتمش.... اما الان فكر مي كنم بهتر از همه در اومده............

شايد اونه كه قرار روياهايه ناتموم من را تموم كنه..... ((شايد))

كل اين وبلاگو بخوني مي فهمي كه بيش از صدها بار كلمه ي شايد را نوشتم..

شايد يعني احتمال 50 به 50 يعني احتمال وقوعش يك دوم

من از شايد ها خسته شدم..... تو كه خوبي، تو كه مهربوني به من فرصت بده تا فرض بسازمو حكم كنم.

اين قضيه رو اثبات كنم و خيال خودمو خودتو راحت كنم.

من عاشق رياضياتم؛؛؛ جبر و احتمال و يا فيزيكي كه خوده زندگي هست...

پس بايد برم از اينجا...

مي رم از شهر تو با يه كوله بار از خاطره..... دل من مونده پيشت گرچه پاهام مسافره

 

به دليل اين كه سال ديگه كنكور دارم و چند دليل ديگر ، بايد از همه خداحافظي كنم.

((به مدت يك سال اين وبلاگ تعطيل مي شود!!!))

اميدوارم وقتي برمي گردم ..... همه ي شما را دوباره پيدا كنم .

 

خداي مهربون...

امسال كه به سادگي گذشت.... سال جديد رو بهمون امون بده

شايد سال ديگه من نباشم، پس اگه اين آخرين عيدم هست با شكوه برگذارش مي كنم و سر سفره ي هفت سين دعايه كلي مي كنم نه جزئي

 

شايد سال ديگه اونا نباشن، وااي خدا، عزيزي رو از كسي نگير؛ وااي خدا نذار كه ما اين موضوع رو فراموش كنيم كه هر كسي هر لحظه ممكنه بره؛ اين جوريه كه بايد قدر همديگرو خيلي بيشتر از اين حرفا بدونيم.... تو رو به خدا؛؛؛ دلي را نشكنيد.

 

يه خورده با دقت تر زندگي كنيم..... همه ي ما معصوميم...... پس ياد معصوميتمون بيفتيم..... ياد خدايه بزرگ، خداي كه از رگ گردن به ما نزديك تر ِ خداي كه يا بهتر بگم قدرتي كه ما را دوست داره. خداي كه اگه باهاش دردو دل كني حرفاتو گوش مي ده و هر چيزي رو از دل بخواي بهت مي ده..... ببين تو چقدر بزرگي! تو چقدر ارزشمندي!!!  پس حرمتت را نشكن؛،؛ براي بنده هاي خدا.؟!

 تو ارزش داري.... خودت را نبايد خار كَـــَسي كني....

 

سال نو مبارك

آرزو مي كنم سال سگ ، يك سال پر از بركت و پر از معرفت باشد...

 

   

 

Aphorism about

 

Aphorism about…

فالگير ها آينده را با خواست خدا مي گن تا تو اگه خواستي عوضش كني

 

Aphorism about…

اول معجزه بوده، بعد ايمان آمده

واي بر ما كه اگر: هنوز معجزه را نديده ايم ؟!؟

 

Aphorism about…

محبت؛ رد پاي كه هميشه به جا مي مونه !!!

 

Aphorism about…

خدا هر چيزي را بخواهي بهت مي ده ولي قبلش دو شرط داره:

اول اين كه واقعا از ته دل بخواهي دوم اين كه خدا صلاح بدونه!!!

 

Aphorism about…

شكستن يك دل مثل كوبيدن يه ميخ به تخته ي چوب است

ممكنه با عذر خواهي، ميخ را از تخته جدا كني

اما هميشه جايه ميخ رويه تخته باقي ست

دلي كه شكست ؛ ديگه شكسته!!!

 

Aphorism about…

فقط به خاطر رقابت كمك كن

درد را از همنوع خودت بگير تا از اون عقب نيفتي!

k.mehrnoosh

 

The Novelette this month

 

 

حالم از گلاي رز سرخ بهم مي خوره !!!

وقتي كه بوي شيمي اشتياق بده..............وقتي كه كنج كافي شاپ بوي دود بگيره

حالم از شعراي عاشقونه بهم مي خوره!!!

وقتي كه هنوز فقر و ترحم از بين نرفته....................وقتي كه هنوز دلت بايد بسوزه بعد كمك كني

حالم از گلاي شب بو بهم مي خوره!!!

وقتي كه بي اجازه به مشامت مي خوره..............وقتي كه هنوز معني اسارت نمي دونه و دل مي بره

 

حالِ منم بالاخره بد شد... اما يه چيزي يادمه؟@؟

يه زماني گرمايه دستايه تو بود كه دستايه منو آروم مي كرد

اين برايه من خيلي كم بود.... اما نه! گذر زمان يه خوابه

    (مي تونه يه ثانيه يه عمر باشه)

 

ما همه رهگذريم؛ مي گذريم

                                      اونم رهگذره؛ مي گذره

 

مي گذره،؛، از من، از چرنديات، از اين جاده...آيا او مي رسيد به ايمان؟ به آرزو؟ به عشق؟

طلوع يه رهگذر همون گريه اي ست كه مي گذره ؛ گريه تموم مي شه ؛ غروبم مي رسه! 

ولي اي رهگذران تويه  راه چقدر درس جبر خونديد؟

 

m.ab

 

 

 

k.mehrnoosh



جمعه ۱٢ اسفند ،۱۳۸٤

 

سلام...

اين سلام تا اولين سلامي كه كردم خيلي راه  ِ !!!

سير تكامل يك انسان ؛ بله يك انسان مثل همه ي خواننده هاي اين وبلاگ و من مي نويسم براي يك انسان!

حدودا يك سال و نه ماه مي شه كه مي نويسم؛_ كه من اينجامو ، دوستاي خوبي هم مثل پسرك تنها(مسعود جان) كه هر وقت آپديت مي كردم حضور مي يافتن، ميلاد جان (از وبلاگ وغ وغ ساهاب ..)، مريم خانوم ، بانو آسمان، نسيم مهرباني ، آقا جواد و.... شمار دوستان از اون چيزي كه روزه اول تصور مي كردم خيلي بيشتر بود. انسان هاي كه يك بار هم نديدمشون ولي كامنتشون از هر آشناي آشناتر بود. قبل از هر چيز متشكرم از همتون چه از اون آشناي كه كامنت گذاشت و چه از اون دوستي كه خودشو معرفي نكرد

 

روزي كه وبلاگمو ساختم اسمش بود درد عاشقي و ديوانگي معشوق...

بعدها درد عاشقي شد عشقو ديوانگي معشوقم شد منطق

 

((_من اينجام؛ تكو تنها ؛من همونم، همون مجنوني كه: ديوونه شدو ليليشو كُشت!!!))

 

عشق شاخ و دم نداشت. اما اين احساس بود كه بيشتر وقتا دروغ مي گفت:

_من احساس مي كردم تو لايق من نيستي

_من احساس مي كردم تو دروغ مي گي

_من احساس مي كردم به تو نياز دارم

_من احساس مي كردم به تو بد كردم

_من احساس مي كردم كه عاشقت ،؛، نيستم!!!

بله احساس دروغ مي گه و-- عشق هر جا سر مي زنه/ به دل هر بي نواي چنگ مي زنه

عشق فقط يه جا جانداشت؛ اونم تو دل ترسو.......................

فقط آدماي شجاع عاشق مي شنو دلشونو مي سپارن به دريا،

با يه بوسه مي رن تا هر چي پُله پشت سرشونه خراب كنند.

و مي رن به غه غراي دريا تا ديگه نشه برگشت به جايه اول!

_بله؛ عاشق، شجاعت ريسك داره ....

ريسكي كه چه ببري و چه ببازي تو بُردي. آدماي شجاع يه قهرمانن حتي براي خودشون

عشق مادر به فرزند يا فرزند به مادر، عشق شاگرد به استاد يا استاد به شاگرد، عشق مرد به زن يا زن به مرد و عشق يه همكلاسي به يه همكلاسي وغيره.... اينا همه عشقن!!!  اينا تعجب نداره اينا قالباي عشقه.؛ هر عشقي تو قالبه خودش، هر عشقي هم مي تونه انقدر بزرگ بشه كه به جنون سر بزنه.

شما تا حالا مادري رو نديديد كه زندگيشو فداي فرزندش مي كنه؟؟ شما شاگردي رو نديديد مجذوب استادش بشه؟؟ شما يه مردي رو نديديد كه.......(مسلما اين يكي رو ديديد)

وقتي يه مردي عاشق مي شه و سرانجام ازدواج مي كنه،، بعدها آيا اين مرد عاشق با همسرش دوا نمي كنه؟،، مسلما اگر هم عاشق باشه يه دوايه كوچولو عشقو خيلي قشنگ تر و كاملتر مي كنه،، تويه همين دوا تويه همين قهر و آشتي اگه اتفاقي براي همسرش بيفته مي ميره و زنده مي شه. يا مثلا وقتي دوست دخترت بهت خيانت كنه تازه اون موقع است كه مي فهمي كه چه قدر دوسش داري و چه قدر برات مهم بوده و هست و البته اگه يه عاشق به كمال رسيده باشي؛ راحت با اين مساله كنار مي ياي. مي گي من همين جوري دوسش دارم و مي ذارم از زندگيش لذت ببره. ولي اگه مثل من يه عاشق تازه نفس باشي براي تلافيش: منم مي رم خيانت مي كنم، طوري كه بفهمه! يا كاري مي كنم كه حرسش در بياد، چون اون منو به بازي گرفته.

ولي اينا همه دليل نمي شه كه من اونو دوست نداشته باشم. عاشقام يه جور انسانن عصباني مي شن غصه مي خورن حتي از دوست داشتن خسته مي شن ... وسوسه مي شن از عشق مي گذرن يه شروع تازه مي كنن و ... پشيمون مي شن، بخشيده نمي شن....

(شايد وقتي تو مي ياي طرفم جواب سلامت هم به زور مي دم....//شايد وقتي از پشت پنجره منو با اوني كه نبايد ببيني مي بيني...//

 همه به خاطر اون ديشبيه كه تا صبح از نگراني چشم هم نذاشتم؛ آخه قبلش زنگ زده بوديو گفته بودي كه خرابي !!! اما فرداش چهرت يه چيزه ديگرو نشون مي داد . آرايش جا مونده! چيزاي كه برق مي زنه رو سرت!؟! ...... مي گه جايه خيلي بدي هم نبودي....؟!؟)

اينارو گفتم كه بدوني عشقا قالب داره.... همشونم عشق ِ و همشونم يكي ست .

عاشقا به بزرگواري معروف اند ... ولي بزرگواري تا چه حد... اگه آخر آخر هر چي بزرگواري هم باشي اپسيلوني بزرگوار نيستي

بيشتر توضيح مي دم: ما مي دونيم كه خدا عاشقه.... خدا مارو كه بنده هايش هستيم دوست داره ،در هر هفت روز آفرينش خدا عشق را آفريد . خدا رو عاشق مي دونيم چون خدا بزرگواره ؛ چون هر وقت توبه كنيم خدا مارو مي بخشه.... خدا طاقتش زياده صبرش زياده ؛ مهربونه و.... و اما اگر كافر نباشيم؛ بايد بدونيم كه ما خدا نيستيم. اگر هر عاشقي مثل خدا بود مطمئنآ ما با رويه باز در كنارش مي مونديم...

ما جزئي از اون روح دميده شده ي خدا هستيم همون عملي كه علت و ملولش فقط به خاطر عشق بود.

ببين من مي تونم چشمامو ببندم؛ اون وقته كه هيچي جز سياهي وجود نداره... مي خوام بگم كه اين ما هستيم كه اين دنيا رو ساختيم اگر من نباشم(من نوعي) دنياي وجود نداره...... ما هستيم كه دنيامونو مي سازيم . هر چي ساختي تو ساختي و جايه حرفي هم نيست ، تو دوست داشتي كه اين جوري زندگي كني ما انسانيمو آزاد؛؛؛ ما هستيم كه قدرت اختيار داريم؛ ما هستيم كه فكر مي كنيم .

با خودم مي گفتم اگر عشق دروغ باشه من گند  زدم به زندگيم. اما بعدها عشقو ساختم ، عشقو راهي ديدم براي رسيدن به كمال، اگرچه خيلي سخت بود، خيلي دردآور بود وقتي بفهمي كه براي كسي گريه مي كني كه اون براي كسه ديگه اي گريه مي كنه و براي تو هيچ ارزشي قائل نيست . اما همين اشكا بود كه زندگي ساده ي من رو به يه ماجرايي تبديل كرد كه اگر رمانش كنم به هزاران صفحه تبديل مي شه، تازه اگر از جزئياتش صرف نظر كنم. من اپسيلوني خدا نيستم اما وقتي خيلي ساده و راحت مي بخشم ، احساس مي كنم تو آسمونام و انسان خيلي بزرگواري هستم ، اين احساس چنان آرامشي رو مي ده كه سعي رو بر بناي بخشش مي ذارم نه بر مبنايه انتقام ويا اشك حسرت ريختن؛ (اما گاهي وقتام نمي شه... كاري مي كنم كه پشيمون مي شم و باز اين خداست كه با بزرگواريش در ازاي اشكاي من و شايد التماس هام دوباره تو رو به من برميگردونه)

بخشيدن خيلي ساده ست ولي در عوض احساس خيلي خوبي رو بهت هديه مي كنه....

اميدوارم تو منو براي چندمين بار ببخشي...

 

 

m.ab

k.mehrnoosh



جمعه ۱٤ بهمن ،۱۳۸٤

 

قبل از شروع:

                 J اون اينجا غايبه... پس ميلاد او مبارك

Aphorism about

 

Aphorism about love

عشق انرژي ست ؛ براي آغاز همه چيز!!!(ك.مهرنوش)

 

Aphorism about credo

انسان ها به دو دسته تقسيم مي شوند

كساي كه نشانه هاي زندگي(يا همان حوادث) را به چشم شانس مي بينند

و كساي كه به چشم معجزه مي بينند

و دسته ي دوم در آرامشند

 

Aphorism about amorousness

آدما به سادگي عاشق نمي شن...!!! آدما يه بار عاشق مي شن....!!!

آدما با عاشق شدن در جا نمي زنن؛ پيشرفت مي كنن...!!!

پس آدما پايه يه عشق زميني نمي مونن... بلكه ميرن بالا!؟!

تابه همه چيز برسند.

(ك.مهرنوش)

 

Aphorism about lawbeaker

اگر در تابع حد وجود داشته باشه چه يه خورده بيشتر چه يه خورده كمتر به خود عدد تابع نزديك مي شود

پس اگه مي خواي خودت نباشي حداقل يه حدي براي خودت بذار

اين جوري بي هويت نمي شي

(ك.مهرنوش)

 

 

The Novelette this month

 

تو مثل شهر كوچيك من هنوز برام خاطره سازي

هنوزم قبله ي معصوم نمازي

تو مثل ياد بازيه من تو كوچه هاي پيرو خاكي

هنوزم براي من عزيز و پاكي

من توي عالم خودم؛  پايه تخته ي سياه ،

ماه تولدمو مي نوشتم...

تا كه حساب كنم كي بزرگ مي شم

تا برم تو آسمونا ازون بالا بزرگي دنيارو نگاه كنم

نگاه من به اون جا بود تا كه دستاي تو نقش پايه تخته را وارونه كرد

دل من خيلي جون بود ولي اعتماد قشنگي كرد...

شايد به همين ساده گي بود ولي نه دستاي تو نمي لرزيد.

 

انقدر غرق نگاهت شده بودم تا نفهمم كه فقط رد پايه نگاهت تو چشام خونه كرده نه نگاهت؟!!!!!..

يه بار نرفتي دوبار نرفتي... هميشه در حال رفتن بودي ... تو اينجوري استاد من شدي و فرصت من اينجوري گذشت

الان مي تونم بگم خيال من خيلي قشنگ تر از خودته.؟!

من مي بينمت اما ديگه نمي شناسمت راحت تر بگم خودت نيستي منم نمي بينمت

مي دوني ديگه نيستي كه ببيني اشكي نمي ريزم برات

ديگه نيستي كه براي عاقبتت دعا كنم.

انتظار معجزه رو از نيمه ي خرداد طلب كنم

آره من همونم كه مي خوندم تورو تنها نمي ذارم گرچه تنها جا مي مونم

من از تنهايي ترسي ندارم من از تو مي ترسم من ازون دستايي كه نمي لرزه مي ترسم

من از اون عاشقي كه عشقو به بازي بگيره مي ترسم من از اون آدمي كه دنيامو وارونه كنه مي ترسم

 

تو برام بزرگيو ؛ من ؛ از بلاهت انسان مي ترسم.

 

 

بعد از مدتها:

لبخندي كه خدا مي آورد

 

 

درسي گرفتيم كه نعمتي كه داريم قدرشو خوب بدونيم

بودن تو يه نعمت اما خدا جون من دلم ظرفيتشو نداره 

يه عمر ناسازگار مي سازه روياي نا تمام

مي سازه عمري واحي توي يه دنياي مجازي

همين رويايه مجازي اگه نشه سياه بپوش براي من.....

من خودم اين جا گيرم از من نخواه نصيحت

اما اينو خوب مي دونم نه به حرفه منه و نه به نگاه يُهويي كه دلتو برده يُهُيي

نه تضميني نه ضمانتي ست از فردا نه عهدو نه پيماني ست

دلدادگي گناه نيست شايد تباه عمره  شايد وصال جانه...

من ديده ام كه مي گم عاشقترينارو حتي؛ كه موندنو يا رفتن...

خدا كنه كه غم نباشه تو نگاهت اما اگر شدي گرفتار گناهي تو نداري

فقط مواظب باش درسي رو كه گرفتي به باد غم نبرده باشي از ياد

نعمتي رو كه داريم قدرشو خوب بدونيم:

گاهي غريبي گاهي آشنا گاهي خوشي گاهي غم

گاهي ميونه عاشقا تو از همه عاشق تري گاهي ميونه زرنگا تو از همه فارغ تري...

گاهي تويي كه رودست مي زني گاهيم اين تويي كه دل شكسته اي

نه نه نگو همش بدي بود سهمم از اين خرابه

 آخه منم اينجا هستم تويه همين خرابه

يكي بهم گفت دوستم داره منم شدم پروانه كاشف راز ِ ستاره

اما الان اينجا هستم، هستمو نيستم انجا مستم

زندگي همينه...و عشق؟

(حرف عشق تو رو من با كي بگم همه حرفا كه آخه گفتني نيست).

به قول دوستم خوشيم كه مي گذره ...

مي گذره كه فردا مي ياد

غم مي رو و شادي مي ياد...

لبخند روي لبات مي ياد

خدا جونم مي دونيم اين لبخنده تو هستش رويي لباي ما نشسته

دوست داريم يه دنيا بدون چونو چرا...

دلداده ي تو هستيم اين زندگي ما هستش

 

((لبخندي كه بر روي لباي تو نشسته نشانه اي ست از تقرب به خداوند {ك.م} ))

m.ab

 

k.mehrnoosh



پنجشنبه ۳ آذر ،۱۳۸٤

يه عشق پاک و يه دنيا هوس شوم

قبل از شروع:

 !!! دوست داشتيد روش كليك كنيد.يه فلش گيمه

 

Aphorism about

 

Aphorism about lusciosness

مردم خوب عوض نمي شوند، كشف مي شوند!(جيم ران)

 

Aphorism about spiritlessness

وقتي به جاي نگاه تو زل مي زنيم به پاييز سرد

سرما يواش يواش تو قلبمون خونه مي كنه!

 

Aphorism about time lapse

يه ساعت كمتر از اوني كه فكرشو بكني مي گذره

و كمتر از اوني كه فكرشو بكني تكرار مي شه

 

Aphorism about …

هر چيزي سر جاش قشنگه

هر كاري سر وقتش قشنگه

 !!!و هر زندگي با فراموش كردن نابه جايي ها و به اميد سر وقتش رسيدن ها قشنگه

 

M.A

 

Musing sentances of anchorite

 

خداي خوب و خداي بد بر بالاي كوه با هم روبه رو شدند.

خداي خوب گفت: روزت به خير، برادر

خداي بد پاسخي نداد

خداي خوب گفت: امروز سر دماع نيستي

خداي بد گفت: نه، زيرا كه اين روزها غالبا مرا به جاي تو مي گيرند و به نام تو مي خوانند و با من چنان رفتار مي كنند كه انگار توام. اين مرا خوش نمي آيد.

خداي خوب گفت : ولي مرا هم به جاي تو گرفته اند و به نام تو خوانده اند.

خداي بد به راه افتاد و رفت، دشنام گويان به بلاهتِ انسان.

برگرفته از كتاب: پيامبر ديوانه

 

The Novelette this month

 

سر تو كج كن .... آفرين اين جوري مظلوم تر مي شي

با اندوه به چشماش زل بزن... چشم از نگاش بر ندار اين جوري دل رحم تر مي شه !!

حتي گريتم نيومد به سوز سرما فكر كن تا اشك تو چشمات جمع بشه ....

اين جوري تو موفق مي شي... ديدي چه بازي جالبيه ... درست مثل پسرك فال فروش

اگه خوب نقش بازي نكنه جريمه مي شه

مي دوني جريمه چيه ..... هموني كه تو اونم به بازي گرفتي....

بابا دمت گرم تو يه اسطوره ي من اگه با تو باشم يه شاهنامه مي شم!!!

اما من...

نه زل زدناتو مي خواستم ببينم نه اون اسطوره ي كه مي ساختي....

 

مي دوني قبلنا پا رو زمين محكم مي ذاشتم و سر به آسمون ذكر خدا رو مي كردم

اما الان دستام تو جيبمو راست خيابونو مي گيرمو مي رم و سر به زيرو آروم طلب آمرزش مي كنم

من از هوسام شرمندم اما يه عشق پاك سوم شخص هميشه منو به خودم مي ياره

 

اون هموني كه همش غايبه. اون هموني كه دلم رو بارها شكسته...... واااايي چه احمقانه!

من اونو دوست دارم

نه تويي كه تو دلش براي من غوغاي به پا كرده! نه تو كه انقدر اسطوري كه جريمه هاتو ناديده گرفتي و نمي بيني كه من باورت ندارم

اين حماقته اما نگو ديره واسه گفتن سهمم از دنيا همينه    كه تو تنهايي شبهام كسي اشكامو نبينه...*

                                          چه كنم كه نشد باور من :

كه تشنه ي محبت نبودم

مي خواستم برم

كه تويي غايب با نامهربونيات

دل منو بردي

 

(اشعار از اهورا ايمان)*

 

 

m.ab

 

k.mehrnoosh



شنبه ٢ مهر ،۱۳۸٤

فقط به خاطر تو

قبل از شروع :

مي دونم مي دونيد كه تعطيل بود ولي به خاطر معرفت رعنا

كه عشق و منطق مارو از ياد نبرد‍‍‍‍‍,, مي نويسم,,

مثل قديما....

Aphorism about …

 

Aphorism about …

از كسي كه تازه توبه كرده دوري كنيد.(ك.مهرنوش)

 

Aphorism about …

كسي به هدف مي رسه كه دوراه بيشتر نبينه

يا مرگ يا پيروزي

(ك.مهرنوش)

 

Aphorism about …

خدا انقدر بزرگه كه از بيراهم مي شه بهش رسيد. (ك.مهرنوش)

 

 

Poesy of contemporary minstrel this month

 

 

آسمون بغضشو خالي كرد          بدون هيچ منتي

.                                                                      اما تو هنوز...

خورشيد گرماشو بخشيد           بدون هيچ منتي

.                                                                    اما تو هنوز...

ستاره ها ازاون دوردورا درخشيدن   بدون هيچ منتي

.                                                                    اما تو هنوز...

تو هنوز توي شك وترديدي        كه گريه كني يا نكني      

هنوزم جلوي اشكاتو مي گيري                          هنوزم اگه اشكي بريزي منت مي ذاري

 

آسمون بغضشو خالي كرد

خورشيد گرماشو بخشيد

((بدون هيچ منتي))

                                (ك.مهرنوش)

 

 

The Novelette this month

 

آلت و شيفت .

مي خوام بنويسم .  زبان فارسيه استاندارد .

قلم سمت راست ,

مثل گذشته ها حرفي ندارم.

ديگه حرفي نمونده !

كلمه ها رو به بازي دادن. چه تيتره اول مجله باشه چه اينجا

همش برام يكي شد حرفام برام شد يه افسانه تكراري...

رسيدن بهش يه آرزويه محال...

خواستنش يه دنيا درد...

گله اي ندارم ولي اگه خوندي ‍,,,بدون تو فقط خوندي,,,, اما من...!!!

هرگز, هرگز به خواب نرفت اون روياي با تو بودن.

به جهنم سوزان خدام , دلم سوزانه كه هرچي هست : فيها وقعه خيرُالعملآ

 

نه هنوزم چيزي دارم بنويسم. اميد ميره افسانه ها, آرزوها ,دنياها ,روياها ,سوگندها و مهرنوش هاي جديدي در راه باشن

باشد هاي جديدي كه نگفته باشند و نه نوشته باشند ...

 

يه روزي اوني كه از من قدر داني كرد بابت هرچي نوشتم. مي يادو مي گه: قديما باوفاتر بودي (عشقت حوس نبود, حوست طمع نبود‌ , طمعت هدف نبود.)

اين كار اميد بود كه تكرار درد برام عادت شد. نگو, بدو بيراه نگو،،، همش الگوي عشق اوله

هر چي مي رم آخرش تويي

                                  ((  وقتي كه آغاز تويي قشنگه پايانه من ))

 

اينجا هنوزم كسي سر مي زنه اينجا هنوزم كسي منتظره

اينجا هنوزم اميدي هست اميدي به غير از مرگ هر چند پوچ

اينجا خواسته ي دل بود وشايد عقل هر چند غير ممكن

منو ببخشيد كه هنوزم اينجام

آخه هنوزم...

 

m.ab

 

k.mehrnoosh



جمعه ٢۱ امرداد ،۱۳۸٤

نيمه ی مردادو نگاه داغيشو حس کن گُل من!!!

مرا گوئي : چه ساني؟ من چه دانم              كدامي وز كياني؟ من چه دانم

مرا گوئي: چنين سرمست و مخور             زچه رطل گراني ؟ من چه دانم

اگر من خود توام پس تو كدامي              تو ايني يا تو آني؟ من چه دانم

چنين انديشه ها را من كه باشم              تو جان مهرباني من چه دانم

مرا گوئي : كه بر راهش مُقيمي              مگر تو راهباني؟ من چه دانم

زبي صبري بگويم شمس تبريز            چنيني و چناني من چه دانم

                                                                                (مولانا)

 

 

 

من اوووووووووووومدم البته 16 ساله پيش!؟!

 

امروز 16سالم تموم مي شه.

 

 

خوشحالم ، خيلي....

 

از مامانم، بابام، برادرام، خاله ي عزيزم، همه ي دوستام.....

                                                                                  متشكرم.

 

پارسال نوشتم يه تولده مقدس چون مي خواستم بفهمم

امسال مي نويسم فقط صراط المستقيم چون ...

بقيش حرفه

سوال ها  قشنگه !!!! وقتي بي جواب بمونه

 

تولدت مبارك مهرنوش...

 

 

لطفا در اين قسمت هيچ كامنتي نذاريد.

متشكر از همه ي شما عزيزان

 

m.ab

 

 

 

 

k.mehrnoosh



شنبه ۸ امرداد ،۱۳۸٤

ديدار تا .....

نمي خوام ديگه عاشق باشم

نمي خوام ديگه بدون دليل اشك بريزم

نمي خوام نمي خوام من اين زندگيرو نمي خوام

اگه مي دونستيد جاي خاليش مثل يه تومار مغزي تو سرم رشد كردهو هي مي كوبه توي سرم

اگه مي دونستيد عشق اونه كه مثل يه خوره داره تموم وجودمو مي خوره....

اگه مي دونستيد تنهام مي ذاشتيد تا تو خلوته خودم تموم كنم..

مي خوام عاشق نباشم...

مي خوام شبا بيدار نباشم...

مي خوام از سرم بياي بيرون...

طاقته دردو ندارم

 

خدايا

          دنيارو قشنگ تر كن؟

خيلي تنهام

هستن همه هستن ولي هيشكي مثل اون نيست

رعناي من هميشه يكي ست يكي خواهد ماند

خدايا

         دستاي منو بگير...............................

خيلي خستم

ذكرت هميشه بر لبمه ولي هيچي مثل يه معجزه از سويت نيست

نور الهي چيز ديگريست مستيه دگريست

خدايا

        مارو سرمست تر كن..............

از دوري دوست بيماريم ؛راه وصال نيست ؛ خب نيست

دردشو كم تر كن طاقت دلتنگي رو نداريم!!!

 

..................................................

 

m.ab

 

k.mehrnoosh



چهارشنبه ۸ تیر ،۱۳۸٤

 

قبل از شروع:

من از كساي كه منتظر موندن عذر مي خوام...

اين روزا سنگين سرم!@؟

 

Aphorism about …

 

Aphorism about function

انسان همان چيزي است كه انجام مي دهد. (افلاطون)

 

Aphorism about fidelity

چشم ها غالبا آنچه را كه سعي مي كنيم با زبان انكار كنيم ، بي پروا لو مي دهند. (ژوزه ساراماگو)

 

Aphorism about magnanimous

بزرگ بودن در درك نشدن است. (امرسون)

 

 

Poesy of minstrel this month

 

قسمتي از ديوان حافظ:

 

درد عشقي رو كشيده ام كه مپرس                   زهر هجري چشيده ام كه مپرس

گشــــــــــــــته ام در جهان و آخر كار                       دلـــــــــــبري برگزيده ام كه مپرس

آنچنان در هواي خـــــــــــــــاك درش                            مي رود آب ديــــــده ام كه مپرس

من بــه گوش خود از دهانـش دوش                                سخناني شــــــنيده ام كه مپرس

سوي من لب چه مي گزي كه مگوي                                   لب لعلي گزيــــــــده ام كه مپرس

بي تو در كلبه ي گدايــــــي خويش                                         رنج ها كشيـــــــــده ام كه مپرس

همچو حافظ غريـــــب در راه عشق                                            به مقامي رســـــيده ام كه مپرس

 

The Novelette this month

 

بسه بسه اي دوست نااميدم نكن از سابقه ي لطف ازل

 

تو چه داني كه خوب است و كه زشت

 

وقتي دلت هواي مي شه بذا بره...

اينجا همه جا خانه ي عشقه..

عشقو دسته كم نگير غوغاي بپا مي كنه...

دل سنگو پيدا مي كنه...

مبهم نمي گم ساده مي گم اگر چه دستم به جاي نمي رسه

ولي مي گم تا روز بلند تابستون كاره خودشو تموم كنه :

مي دونم دوستم داري

اما چي كار كنم آدمارو نگاه نكنم قانع مي شي !؟

اينجا همه كس طالب يارند چه هوشيارو چه مست!!!

عيب از كار من نگير كه گناه من پاي خودمه...

تو اگه مدعي هستي برو دنبال كشتت بگرد

ببين كجا ست رشدش بده....

بزرگش كن طراوتو سر سبزي رو نثارش كن 

دل اگر دلبر مي خواد عشقو اميد هم مي خواد

عاقبت كار به همون دل خودته.... نه دل من

من  از تقواي خدا دور نشده ام

نه من نه هيچ كس ديگه ...

اگر چه در ميكده سر تسليم فرود آورده ايم اما

 

تو چه داني كه خوب است و كه زشت

 

حافظ عمري را سپري كرد بي آنكه اشاره اي از دوست ببيند

اما دليل بر بدبياري نيست آخه !!!!!!!....... ::

(( تو چه داني كه خوب است و كه زشت ))

 

حافظا روز اجل گر به كف آري جامي            يكسر از كوي خرابات به رندت بهشت

 

m.ab

 

k.mehrnoosh



پنجشنبه ٢٦ خرداد ،۱۳۸٤

 

Aphorism about …

 

 

Aphorism about love

فراگيري عشق به خويشتن بزرگ ترين عشقها ست.

 

Aphorism about palpation

هيچ وقت احساسي با مشكلاتت برخورد نكن!

اين يه دستوره!!!؟

 

Aphorism about trustworthiness

چه اثر از اين صداقت چه ثمر از اين نجابت

حتي قد سر سوزن به وفا نكرديم عادت

 

Aphorism about quietism hubris

كسي از سكوت نمرده. پس شكستني هارو نشكن!!!

 

Aphorism about hubris

غرور نقابی است كه انسان روی معايب خود مي كشد

 

 Poesy of contemporary minstrel this week

 

عشق يعني از بالا به پايين اومدن

از اين پايين به بالا رسيدن

دخترك بينوا شدن

زندونيه نگاه شدن

رفتن به صدتا كهكشون

ساده ترين ستاررو كردن نشون

عشق يعني گذشتن

عشق يعني از خود عشق گذشتن

عشق يعني بدون درد گريه كردن

عشق يعني بي شعور شدن

فهميدنو خنگ شدن

عشق يعني بي معني

عشقو هر كي كرده معني 

بدون شده بی معنی بی معنی

 

The Novelette this week

 

 

به من مي گه از عشق بگو...

 

خيلي منتظرش بودم تا بالاخره اومد

يه خورده گفتيم يه خورده خنديديم

تا اينكه وقت رفتن شدو  رفتش .

خب ماهم تو خيالمون گفتيم قصه ي ما به سر رسيد

اما بي خبر از اينكه شديم شاعر شباي تنهاي ....................

 

تازه اول بسم ا...ه بود. تجربه هاي تلخ و شيرين

موضوع چيه !؟ قرصاي روي ميز چيه ! مريضي؟؟؟؟؟

_ نه فقط يه خورده بدخوابم ؛ روز به روز پيشرفت

پارسال عاشق اون امسال عاشق اين !!!..........

تا شايد جاي خالي دنيامونو پر كنه...

دنيا استعاره داره از هموني كه گفتيم رفتش...

هموني كه موقع خدافظي تازه فهميديم دنيا دسته كيه !

دنيامون خوب بود ؛ فقط اونم يه جوراي اسير بود ؛

مارو هم قبول داشت آخه شايد بعض هيچي بوديم

 

هميشه ضعفمو پنهان مي كردم هموني كه مي خواستو من نمي تونستم

اما آخرش فهميد

ماه كه پشت ابر نمي مونه. دنيام بدون خواستش جاي نمي مونه

رفتشو با رفتنش يه داغي رو روي دل ما گذاشت كه تا ابد موند

 

حالا :

 يه كتاب شعر داريم كه از عشق مي گه

با يه دل عاشق كه اونم از عشق مي گه............

هر جفتشون می گن :

                                                                    فقط با يه دنيا تفاوت

 

m.ab

 

 

k.mehrnoosh



سه‌شنبه ۳ خرداد ،۱۳۸٤

 

Aphorism about

 

Aphorism about speechlessness

حتي يك احمق وقتي خاموشي اختيار كند، دانا شمرده مي شود.(كتب مقدس)

 

Aphorism about inaptitude

حيف از كسي كه رنج كشد، بهر ناكسي!!! (ش.ف)

 

Aphorism about institutionalism

حتي اگر تمام سلماني ها با هم متحد شوند ، نمي توانند جهان را اصلاح كنند.

 

 

Poesy of contemporary minstrel this week

 

 

اگه رفتي به سلامت

 اگه موندي قدمت رو تخم چشمام

ديگه نه برات مي خوام بميرم

نه ديگه با اين دل شكسته برات بخونم

چشات كه بينا نباشه

بارون غمو نبينه

براي دل كي ببارم

بزا بدون ابر بنالم

توي اين آشيونه جوجه ها نبايد خيس بشن

همش كه دل من نيست

مگه پرنده ها دل ندارند؟

تو ساز بزني يا نزني

نگام كني يا نكني

برام ديگه فرق نداره

گريه و ماتم نداره

جرمم چي بود نگاه به چشمات؟

كم نيست اما تو هم بي تقصير نبودي

حبس شده ي توام من؛

عب نداره حبس ابد مال خودم

فقط قول بده به ملاقاتم بياي

فقط يه بار

حتي شده پاي چوبه ي دار

براي آخرين بار

بزار آخرين نگام باشه

 صداي ناز تو آخرين كلام باشه

فقط همين !!!

همين فقط؛ يه دنياست

براي من عاشق...       

                                                 (ك.مهرنوش)

 

 

The Novelette this week

 

 

من از اين طرف پشت بوم مي افتم تو از اون طرف

من دارم زير فشار له مي شم تو داري گم مي شي

طبق اون چيزي كه ياد گرفته بودم گفتم يه خورده از اون فضاي اضافيتو به من بده

تا شايد فشاري كه روي قلبمه كمتر بشه

تا شايد توهم خودتو پيدا كني

تا شايد به تعادل برسيم

درست مثل اتم

درسشو پشت همين ميزو نيمكتا خونديم

                                                            

اتماي كه الكترون كم دارن ازاوناي كه زياد دارن الكترون مي گيرن

تا به هدفشون كه همون عددست برسن

چند بود..... نمي دونم عددش مهم نيست مهم اينه كه

همه فقط مي خوان به يك عدد برسند

يك عدد = هدف مشترك = رسيدن به تعادل

                                                               

ببخشيد يه دردو دل كوچولو وسط درس!!!

(من حداقل شرايط تو رو درك كردم هيچوقت اعتراض نكردم اما تو بخاطر فشاري كه روم بود منو محكوم كردي)

       

 

وقتي فشاري بر ماده وارد مي شه

با ديدن كوچك ترين روزنه اي ، مي ره

براي رفتن انتخابي دركار نيست بايد بره

البته اگه راه پيدا نشه بايد فشارو تحمل كنه

همش بايده همش جبره؛ وضعيت من خيلي بدتر از تو ...

تو قربانيه آزادي؛؛؛ گم و سرگردون

من برده ي جبر؛؛؛ ساكت و خاموش

                                                    

تعادل منو تو يه قصه است

مثل قصه ي اتم ها

همش توي دنياي مجازيه

همش دروغه

اتمو، كي ديده ؟

پيوند يوني پيوند هيدروژني پيوند كوالانسي......

همش دروغه ، همش براي دلخوشيه ماست

تا يه دليل داشته باشيم؛ يه دليل دروغي

اگر از نظر علمي بگيم اسمش فرضه !

اگر از نظر اجتماعي مطالعه كنيم اسمش هنجاره !

اگر از نظر عرفاني ببينيم اسمش واقعيت ذهن آدماست !

ولي با حقيقت با اوني كه خدا مي دونه خيلي فاصله داره...

 

شايد هيچ اتمي به تعادل نرسه ولي ما مي گيم مي رسه

شايد هيچ آدمي نيازي به تعادل نداشته باشه ولي ما مي گيم داره

من و تو به تعادل برسيم كه چي بشه

من و تو حتي به تعادل هم نتونستيم برسيم تا بفهميم فايده هم داره يانه!؟!

 

                                                  

خدا؛؛؛

ما هنوزم داريم مي يام بالا

با همون دوتا بالي كه از فرشته هاي كوچولوت گرفتيم هموناي كه به روزگار ما مي خنديدن [(سه شنبه تير1383)آرشيو همين وبلاگ]

به اين اميد مي رفتيم بالا كه شايد آخر آسمون خدا رو هم ديديم

اون وقت ازش سوال مي كرديم ::

                                          

                                             خدا ما آدما چرا نمي فهميم؟

                                                                                          

 

 

 

m.ab

 

k.mehrnoosh



جمعه ٢۳ اردیبهشت ،۱۳۸٤

 

قبل از شروع:

                  دوست دارم؛ به خدا دست خودم نيست.

 

Aphorism about

 

Aphorism about love

عشق با وابستگي هزاران فرصخ فاصله داره

عشق يعني آزادي ، رهايي و پرواز كردنو رفتن پيش خدا

وابستگي يعني اعتياد ، درد و  سقوط كردن توي سياهچاله.(ك.مهرنوش)

 

Aphorism about just parity

اولا فكر مي كردم كه فقط بايد در انجام كاراي بد تعادل داشت.

اما حالا مي فهمم كه در انجام كارايه خوب هم بايد تعادل داشت

زيادي محبت نكنيد ... جرمش سنگينه!!! (ك.مهرنوش)

 

Aphorism about prospect

جبر روزگار براي شناخت آدمي 5تاست:

1- اسم . 2- تاريخ تولد . 3- مذهب. 4-خانواده. 5-محل زندگي.

اين 5تا روي شخصيت آدم اثر مي گذاره

اما اينا همه نيمي از قضيه هستند

نصف ديگر آن اختياري ست كه با احساس و انديشمون انتخاب مي كنيم و شخصيتمان را مي سازيم.(ك.مهرنوش)

 

Aphorism about…

خيانت يه سورپرايزه كه از طرف عزيزترين كست بهت هديه مي شه!!! (ك.مهرنوش)

 

 

Poesy of contemporary minstrel this week

 

 

توي تنهايي يك دشت بزرگ كه مثل غربت شب بي انتهاست

يه درخت تن سياه سر بلند آخرين درخت سبز سرپاست

رو تنش ضخمه ولي ضخم تبر نه يه قلب تير خورده نه يه اسم

شاخه هاش پر از پر پرنده هاست كندوي پاك دخيل و طلسم

چه پرنده ها كه تو جاده كوچ مهمون سفره ي سبز اون شدن

چه مسافرا كه زير چتر اون به تن خستگي شون تبر زدن

تا يه روز تو اومدي بي خستگي با يه خورجينه قديميه قشنگ

با تو نه سبزه نه آينه و نه آب يه تبر بود با تو با اهرم سرد

 

((اون درخت سربلند  پر غرور كه سرش داره به خورشيد مي رسه منم منم

اون درخته تن سپرده به تبر كه واسه پرنده ها دلواپس منم منم

من صداي سبز خاك سربيم صداي كه خنجرش رو به خداست

 صداي كه توي بهته شب دشت نعره اي نيست ولي اوج يك صداست))

 

رقص دسته نرمت اي تبر بدست با هجوم تبر گشنه و سخت

آخرين تصوير تلخه بودنت توي ذهن سبز آخرين درخت

حالا تو شمارش ثانيه ها كوبه هاي بي امونه تبره

تبري كه دشمن هميشه ي اين درخت محكمو تناوره

من به فكر خستگي هاي پر پرنده هام تو بزن تبر بزن

من به فكر غربت مسافرام آخرين ضربرو محكم تر بزن

 

 

The Novelette this week

 

توي هر گوشه ي اين شهر دارم از عشق تو يادي مي سوزونه منو يادت دلي كه به من ندادي...

 

اومدم نفرينت كنم نمي دونم چي شد آخرش دعا كردم به نور حق آشنا بشي...

از ته دل خواستم ؛؛؛

از خدام از اون بالابالاي هاي كه من نمي شناسمو تو مي شناسي

از اونايي كه ديده بودمو نديده بودم اما جاشون رو عرش خداس

خواستم ؛؛؛

با اشكو خون

تا نري پايين مومن خدا .....

يه خورده ديگه بگذره مي بيني

مي بيني كه حتي اگر هم بخواي ديگه نمي توني برگردي

جبر خداس

هر كي اون پايين بيشتر از حدش موند ديگه نمي ياد

اون تابع معكوساي هم كه خيلي رفتن ديگه هويت اصليشونو از دست دادن

ديگه نشودن تابع خودشون..؟!؟

تا دير نشده برگرد !!!

 

بگم نگم نگم بگم....

 

همرو بردي زير سوال؛

                            بوي خوبي نمي ياد...

                                                       فكر كنم توهم مو سوزوندي!!!

 

عب نداره خدا بزرگه...  فقط خدا من كجا برم؟

                                                     

                                                   ((رو زمين جا ندارم ... آسمونم سنگ شده))

 

 

خسته شدم نه از غريبه بلكه از آشنا

بلكه از هر كي كه دورم مي گرده......

                                              اسباب بازي بودم يا يه وسيله ي جاسوسي؟؟؟

كاشكي حداقل مي ذاشتي دو روز مي گذشت

كه بگم يادش رفت براش چي كار كردم

 

مي دونم كه مي دوني درد من اينا نيست ...

 

درد من شايد اون عاشقيه كه دوازده سال سكوت كرده به اميد من ناشنوا

درد من شايد اون شبيه كه تا صبح براش گريه كردمو ولي رفت

درد من ،

درد من توي كه معصوميته يه سال پيشتو گم كردي...

 

                                                         درد من توي تو كه تو بودنتو فراموش كردي

 

الاهيه ي من انقدر روت تعصب دارم

كه تنها راه نابوديه من خندونه ، براي دشمنام و دشمنات

 

m.ab

 

 

k.mehrnoosh



پنجشنبه ۸ اردیبهشت ،۱۳۸٤

بيا تا منو تو با هم ما بشيم بيا به درده هم آشنا بشيم

Aphorism about

 

Aphorism about recitative  

دنيا با مدرسه تنها يه فرق داره!!!

وقتي كه درس خوب ياد نگرفته باشي هرگز به كلاس بالاتر نمي رسي. (ك.مهرنوش)

 

Aphorism about movement

گاهي وقتا يه حركت ؛ موجب يه عمر بركته. (ك.مهرنوش)

 

Aphorism about relief

اگر الان راحتم!!!

شايد به خاطر اينه كه از همه چيز گذشتم

و صاحب همه چيز شدم. (ك.مهرنوش)

 

 

Poesy of contemporary minstrel this week

 

فقر شرافته ......

دختر بودن حكايته.......

                             زندگي صداقته؟؟؟

                                                 لحظه اي با تو بودن حقارته................

گفتن دوست دارم تكراره.................

                                                 لحظه اي بي تو بودن دردناكه.............

گفتن از تو همش ابهامه.................

 

          شبو رفتن تا سحر ايمانه......

                                           دل به دريا زدن...

                                                                 خسته شدن...

                                                                                       غمناكه!!!

 

 

                                   (ك.مهرنوش)

 

 

 

The Novelette this week

 

 

 

(( تو عاشق زندگي ؛ منم عاشق آسمون ))

هر جفتمون مي پريم.......

                             آخه زندگيم پرشي داره به اندازه ي عشق

آسمون شب ، ؛

                      درده ديدن ستارهاش...........................

اما ستارهاشه كه مارو از سر عشق پروند

فكر كنم هر چي تو كشيده بودي هم پروند

 

عشق يه پرشه يا مي پري مي ري يا سقوط مي كني

به مولا خيلي بهتر از نپريدنه

آخه اگر نپري اونوقت مي گي زندگي سخته

اون وقت مي گي من مشكل دارم

من خوشبخت نيستم

 

عشق همه ي منارو بر مي دارهو مي پرونه :

                                                             ::  مي گه ما همه مشكل داريم ::

درسته مشكلامون شبيه هم نيست

درسته درده تو درد من نيست

ولي عشقه كه دردارو يكي مي كنه

شايد نفهمم شايد نفهمي

اما عشق مي فهمونه

 

حالا كه از عشق پريدي

دسته فرشته هاي بالدارو بگير

يه موقعه سقوط نكني كه اون موقعه

وقتي روي زمين بيوفتي

از عشق خيلي دور مي شي

وقتي سقوط كري اصلا شبيه كساي نيستي كه پريدن

 

همينه!!! بخواب آروم كه قانون داره دنيا

يه خداي بعد از هفتا آسمون هست

كه يك هزار هزار هزار اونورترتم مي بينه

اگه حرفشو گوش بدي وقتي كه پريدي

نه تنها كه گرفتار جاذبه هاي سقوط نمي شي

بلكه انقدر سريع مي بردت بالا كه سرعت نورم وا مي مونه

 

حالا من بگم يا نگم چه فايده

تو كه قانع نمي شي

منو تو كه هيچ وقت باهم ما نمي شيم

تو كه خوشبختو بي دردی

منم بدبختو گرفتارم

فقط يك روز از بي دردي

نمي دونم چرا به خودت مي نالي

                                            (ك.مهرنوش)

 

M.A b 

 

 

 

 

k.mehrnoosh



دوشنبه ٢٩ فروردین ،۱۳۸٤

 

نكته اي براي عزيزاني كه اولين بار به اين جا سر مي زنند:

((مطالب اين وبلاگ قسمت بندي شده است و هر قسمت موضوع مخصوص به خودش را دارد .))

 


اين فلش را تقديم ميکنم به دوست خوبم مستانه جان و تمامی دوستان خوبم که از اين وبلاگ ديدن می کنند. اميدوارم خوشتان بياد.

  (اينجا را كليك كنيد)

 


Aphorism about

 

Aphorism about love

سعادت حقيقي را در عشق جستجو كنيد . (تاگور)

 

Aphorism about relax 

زماني به آرامش مي رسي كه بايد هاي خدا را قبول كني!!! (ك.مهرنوش)

 

Aphorism about hiss

سكوت گاه هزاران معني دارد كه از گفتن بدست نمي آيد.(منتسكيو)

 

Aphorism about help to people

آسايش، در قالب يك خدمتگزار پيش مي آيد و تبديل به يك ارباب مي شود. (كهليل جيبران)

 

Aphorism about goodly  

اگر تو واقعا خوب باشي

مطمئن باش كه روزي همه به اين موضوع پي مي برند! (ك.مهرنوش)

 

 

The Novelette this week

 

 

سكوت هميشه معناي رضايت دل نيست

شايد سكوت  يعني گذشتن ....

 

گذشت هيشه به معناي شاد كردن خود نيست

شايد گذشت  يعني تحمل كردن....

 

تحمل كردن هميشه به معناي سخت شدن زندگي نيست

شايد تحمل كردن  يعني خواستن ...

 

و

اين خواستنه كه هميشه يه معنا مي داده

 

خواستن يعني خواستن

 

و وقتي كه بخواهي هيچ چاره اي نيست

 

زندگي سخت مي شود ولي تو تحمل مي كني

 

شاد مي شوي ولي تو از شادي هايش مي گذري

 

به ظاهر راضي مي شوي ولي تو ساكتي !

 

درونت چيز ديگري مي گويد

و تو مي خواهي و من نمي خواهم

ببخش من را

معني نخواستن هم يعني نخواستن

                                                        (ك.مهرنوش)

 

 

لبخندي كه خدا مي آورد

 

 

عشق عشق عشق

 

اگر روزي عاشق شدي سلام من هم برسون به خدا بگو حال ليلي چطوره

 

اسمش پارك طالقانيه اما نمي دوني كه من چي ديدم

خدا خدا مي كردم تو الهيه نازم رو بغل غريبه نمي ديدم

غريبه بهونس اصلش آلودس

آخه نازنينم دلت اومد اسمشو صدا كني چه برسه نگاش كني؟

حتما بايد كارت برسه به آهنگه نفرين

تو ليلي مني يا ضليخاه حضرت يوسف؟

 

سهم منم از اين دنيا يه نوازش بودو يه عمر خواب اون نوازش.....

خب خدا جونم از همون اول دور مارو يه خط قرمز مي كشيدي

كه از اون خط آتيش دلمون شعله نكنه ! بغل دستيمونم بسوزه

اون وقت همه يه رنگ مي شدن پشت اون خط قرمز

يه رنگ به اسم دورنگي......................

نمي خوام بگم جا زدم مي خوام بگم تا هواي طرفداراي فيلماي هندي رو بيشتر داشته باشي

وگرنه توي دنياي مام ياد دادن چه جوري مثل يتيما صدات كنيم

 

خدا:

صد سالشه استاد دانشگاس با يه دختر 14 ساله سر دين بحث مي كنه

بيست سالشه دوازده ساله عاشقه يه دختره! به عشقش قيد همه دخترارو زده

خدا اينا كجاند........ليلي ما كجاست........پاتق غريبه ي نفرين شده كجا؟

اينارو خودت مي دوني من نمي دونم

 

امشب رو هم فكر كرديم به حال خودمون كه ما جزء كدوم دسته ايم

اما مثل هميشه نتيجه گرفتيم كه

اين درد انتخاب شدس............................................................................

اين درد انتخاب خودمونه.................

عاشقا اگه اينو شب خونديد شبتون بخير اگر هم روز خونديد روزتون بخير

 

 

 

 

m.ab

 

k.mehrnoosh



سه‌شنبه ۱٦ فروردین ،۱۳۸٤

عاشقی گناه نيست از ياد بردنش گناه

نكته اي براي عزيزاني كه اولين بار به اين جا سر مي زنند:

((مطالب اين وبلاگ قسمت بندي شده است و هر قسمت موضوع مخصوص به خودش را دارد .))

 

قبل از شروع :

اولش كه با سكوت شروع شد

اگه به حرف آخر رسيديم بذار اينم سكوت باشه....

Aphorism about

 

Aphorism about 0

گاهي وقتا مي گي سر هيچي همه چيز داره تموم مي شه

اما وقتي بيشتر فكر مي كني مي بيني

واسه همه چيز پوچي داره شروع مي شه

(ك.مهرنوش)

 

Aphorism about love

عشق حراس را از ديدن عيوب منع مي كند .(ص.ه)

(تكرار)

 

Aphorism about mathematics

همه ي انسان ها در يك سطح هستند. يكي يه چيزي مي دونه اون يكي نمي دونه....عوض اون يكي يه چيز ديگه مي دونه كه اين يكي نمي دونه ...... خوشا به حال آن ها كه دو تا هستند و بيشتر خوشا به حال آن ها كه سه تا هستند،....هر چه بيشتر بهتر!! اما خيلي سخته كه دو تا يكي بشه و خيلي سخت تر كه سه تا يكي بشه... هميشه يك را تقسيم بر يك كنيم جوابش يك است و اين يعني دو تا كه يكي مي شوند.(ك.مهرنوش)    1= 1÷1

(تكرار)

 

Aphorism about alpha

موقع شروع از پايان بترس چون هر شروعي پاياني دارد اما اگر شروع كردي ديگه به پايان فكر نكن!!!(ك.مهرنوش)

(تكرار)

 

 

Poesy of contemporary minstrel this week

 

قبلنا فكر مي كردم كه به كمك كسي نياز ندارم

اما حالا که ديگه نمی تونم به آسمون نگاه کنم

چون ستاره هاش مال تو  ِ به كمكت خيلي نياز دارم

تا به آسمون نگاه كنم

اسم تو رو صدا كنم

دلم براي گرماي دستات تنگه

اما چه كنم حكمم مرگه

بدون تو زندگي درد ِ

من چه كنم كه دستات بنده

دلم برات خيلي تنگه

درسته که رو به رومی 

اما انگار سه روزي است مال ديگروني

خسته شدم از بس كه بغض كردم

چشام قرمز شدو تورو صدا كردم

صدام ديگه صدا نداره

دستام ديگه گرما نداره

شدم مثل يه مرده

پوسيدن از بي تو بودن

جايه گله نيست

به جز با تو بودن چاره اي ديگه نيست

يا زندگي با تو يا رفتن به جهنم

منو ببخش كه بي تو نمي تونم زندگي كنم

عاشقي كه گناه نيست

طاقت نداشتنه، ديدنه تو با ديگرون هم گناه نيست

                                                                                 (ك.مهرنوش)

 

 

The Novelette this week

 

به چشمام اعتماد ندارم 

                                    چشمي كه تو رو با ديگري مي بينه

به عقلم اعتماد ندارم   

                                   عقلي كه مي گه بايد كنارت بذارم

 

اونا به من دروغ مي گن

 

اگر تو به من خيانت مي كني جوابش اين نيست كه من هم به تو خيانت كنم

اگر تو به من دروغ مي گي جوابش اين نيست كه من هم دروغ بگم

 

اگه تو كسي هستي كه من دوستش دارم

                                                          نه اينا جوابش نيست

 

من نبايد كسي را كه دوستش دارم بهش خيانت كنم يا بهش دروغ بگم

نه نمي تونم حرف دلمو نشنوم و زير پا بذارم

 

به راهي كه رفتي اگه سرنوشته          هنوزم اسم خوبت رو قلبم نوشته

 

مني كه از همه كس گذشتم برات

مني كه ترك خانواده كردم براي تو

                                  با من ديگه چرا؟؟؟.........

 

مي زنه آتش به دلم آن نگات

آه چه كردم كه كردم نگات

 

m.ab

 

 

 

 

 

k.mehrnoosh



شنبه ٢٩ اسفند ،۱۳۸۳

 

Aphorism about

 

Aphorism about like

شايد باور كنه كه دوستش داري شايد دركت كنه كه فقط اونو داري

و شايد براي دوست داشتند تلاش كنه

اما تا دلش نخواد اين همه همدردي فايده نداره

(ك.مهرنوش)

 

Aphorism about heart

قلب مثل يه خونه است كه دوتا اتاق داره كه تو يكي شادي تو اون يكي غم....

پس سعي كن جوري شادي كني كه غم بيدار نشه....(ض.چ)

 

Aphorism about macrocosm

شماره ي سن آدم با شماره ي بزرگي دنيا رابطه ي عكس داره

برا بچه ها دنيا بزرگه چون مي خوان بگردن

برا بزرگترها دنيا كوچيكه چون پيداش كردن

 و مي خوان گمش نكنن.

(ك.مهرنوش)

 

Aphorism about life

زندگي يه لحظه است.

يه لحظه در يه نگاه عاشقانه!!!

(ك.مهرنوش)

 

The Novelette this week

 

 

دانش آموز رياضي شيشو هشت مي زنه

ازش مي پرسن گلستان پنجم كجاست

مي گه نمي دونم از سعدي بپرسين

با تعجب مي پرسن سعدي كجا ست

مي گه تو بوستان بابام اما فكر كنم عيد سال بعد بره به امون خدا

همه بهش مات نگاه مي كنن

حرفا همه مبهمه

آخه دانش آموز دانش آموز رياضي

 

دانش آموز رياضي شيشو هشت مي زنه

به فكر اينه چرا سينوس حق كوسينوسو نخورد

دانش آموز يه آدم بود دل داد به رياضي

شد دانش آموز رياضي

دانش آموز رياضي تجربهرو هم دوست داره

به يه نفر قانع نيست با همه يكي دوبار تجربه داره

اما تازگي ها گيلاسو با انگور صعود نمي كنه

خيلي ساده شده به يه فرمول قانع شده

خون نديدهرو باور داره شب آيندرو ايمان داره

نكنه دانش آموز رياضي عاشق شده؟

پس دانش آموز رياضي گريه هم مي كنه!؟

 

دانش آموز رياضي شيشو هشت مي زنه

شبا خارج از زمان روزا يه دنيا رو تو دوتا چشم مي بينه

به خدا خوده دنيا گفت

وگرنه دانش آموز الهي دربه در جبر _ ِ اِ نم بشه

اگه بخواد دست به بينهايت موهات بزنه

ديگه چه برسه به بينهايت بينهايت

دانش آموز رياضي حالت خوبه؟

فرمول كه خيلي سادس

ولي چرا دلت نمي ياد حلش كنيو از شرش راحت شي؟

جواب گذاشتن يه نون نافيه ست روي حرف دلت.

 

دانش آموز رياضي شيشو هشت مي زنه

توي اين ماه با سرعت ثابت مي خواد نزول كنه

بر هر چي سر پايينيه لعنت

كه مغزاي خداي هفت آسمونم رسوند به دنده خلاص

به ريش استاد بخند كه ماه آخر بايد بگي حل نشد

خدا شفاش بده كه هر چي نمونه سوال بود

از گلدون گلاي مريم گرفته تا لونه ي كفتر زدو همرو شكوند

اين خورده خورده هاشم هر كدوم شدن يه اتحاد مثلثاتي

كه رأس مثلث فشاري ست از دل كه روي سطح وسيع دريا اصلا حس نمي شه

 

دانش آموز رياضي همچنان شيشو هشت مي زنه

مي ترسم انقدر حرف استادشو گوش نده كه به صفر مطلق برسه

عب نداره دانش آموز رياضي صفر مطلق يه جور بينهايته

كه همش خلاصه مي شه تو همون مساله اي كه باوجود دونستن جواب گيجت كرده

هموني كه گيلاست با آب پره اما مست تر از هميشه ت كرده ......

اين بارو سعدي كارگر بابام راست مي گفت كه عمرم داره ميره

فكر كنم منظورش همون بينهايته باشه كه داره ميره به سوش...

ما كه عمرمون رفتو دنيامونم اسيردوتا چشم شد

همين بسه براي يه دانش آموز كه شيشو هشت بزنه

 

m.a b

 

 

 

 

k.mehrnoosh



پنجشنبه ٦ اسفند ،۱۳۸۳

همش دروغه....

Aphorism about

 

Aphorism about….

هيچ وقت براي بدست اوردن اعتماد به آدما؛ امتحانشون نكن

چرا كه امتحان گرفتن ما عادلانه نيست و

راه فهميدن حقيقت!!! از خدا خواستن حقيقت است. (ك.مهرنوش)

 

The Novelette this week

 

پاكي و سادگي كجاست

تا به خودم اومدم ديدم ركعت چهارمم تموم شده اصلا حواسم نبود هيچي يادم نمي ياد كه چي زمزمه كردم ...

سجاده خيسه مهرم نرم شده بود به آسمون نگاه كردم گفتم شايد داره بارون مي ياد ولي نه هيچي نيست

آسمونم مثل خودم شده غريبه غريب ، تك و تنها ديگه ستاره هاشو به ما نشون نميده

منم ديگه چشامو به كسي نشون نمي دم تويه اين دنيا همه به فكر شبشونن

آسمون! خوبه تو بامني!

 ديگه كمتر مي باري ديگه كمتر مهتابي مي شي...

توهم باخبري تو هم مي بيني آدما عوض شدن چشاشون سياه شده

چشاشون برق شرارت مي زنه كفشاشون زمين سوراخ مي كنه

بادكنكم افتاد زمين كفشاي نوك تيزشون بهش رحم نكرد

دلم شكست اما صداشو هيشكي نشنيد همه دلاشون با صداي خوشگله عاشق فريدون رفته بود تو پژو 206

دلم شكست اما كسي نديد همه نگاها به اتوبان سر متال بود شايدم منظورش چهارا پاسداران بوده كه دخترا سوار مي شنو مي رن

كسي به دلم كاري نداره ولي چشامو مي خوان

چشام سياه نيست برق شرارت نداره اما كسي نميفهمه

من ساده ي سادم يه غريب تو كشورش

خواستم بشم يه رنگي مثل رنگ شما ،شدمو دلم گرفت .

بين خودمون بمونه من از فاصله ها بيزارم

اين جوري ميون اون همه هركي كه جيباش صدا بده عاشق تره ؟

بي خودي نيست كه اسمونم ستاره هاشو كرده قايم؛! ترسيده با شما ها يه رنگ بشه...

اون وقت ديگه اون عاشقاي غريب به دلدارشون كجا وعده بدن

بازم مرام تو آسمون دلت گرفته و صداهم نداري

آسمون آرومت كنم بگم هنوزم عاشقم

بگم ميونه اون همه مي خندمو مي رقصمو مي خونم

 اگر چه مثل فال فروش توي اين تهرون غريبم ولي آسمون شهرمون مرام داره

سجاده نمناك نمي شه با گريه هاي سادگي

ديگه دلي شكسته نميشه با پس گرفتن دلا!! آخه اينا كه دل نيست دل كه قيمت نداره چرا جيبامو مي گرده ؟

 حيف كه گرفتارتم بيا ببين هر چي دارم مال خودت دنيامو وردارو برو ولي دلم رو پس بده ...

تو اهل همين شهري نمي خوام وقتي كه مهرم خيس مي شه نگا به آسمون كنم

 بيشتر ازين لهم نكن اين چندومين باره كه مالمو غارت مي كني

هي وعده مي دي كه مال منه اما چشات مي ره دنبال اون صدا با صداي بلند مي گه سكسي ليديا ..اااا...لتس مي؟

اونا خبر ندارن اين جا مريض خوابيده اونا فقط تورو مي خوان

دست پاره پارمو تو كه نديدي .....

كاشكي نمي گفتم اين جوري پاي آسمونمو وسط نمي كشيدي ....

همش حوس بود؟ .همين!!! باشه آشنا من غريبم

بزا تو غربت بميرم من بميرم چيزي نمي شه

ولي براتون دعا  مي كنم پاي همين سجاده ام

كه آسمون نميره اون موقع ديگه خيلي ديره براي جبران

همه بايد عوض بشن

ساده و بي ريا بشن

پاييز83

 

M. A b

 

k.mehrnoosh



یکشنبه ٢ اسفند ،۱۳۸۳

 

نكته اي براي عزيزاني كه اولين بار به اين جا سر مي زنند:

((مطالب اين وبلاگ قسمت بندي شده است و هر قسمت موضوع مخصوص به خودش را دارد .))

 

Aphorism about

 

Aphorism about expectation

از هيچ كس نبايد توقع داشت. (ك.مهرنوش)

 

Aphorism about blame

شايد تنها يك گناه كبيره وجود داشته باشد و آن هم ناشكيبايي است

ما را به خاطر ناشكيبايي از بهشت راندند و راه برگشت به آن را نيز به همين خاطر برخود مسدود مي كنيم. (آودن)

 

Aphorism about swelled head

تنها به دنيا اومدي...

تنها هم مي روي...

((و تنها تو بهش مي رسي))

 

Aphorism about impetus

ماموريت شما در زندگي بي مشكل زيستن نيست ؛

با انگيزه زيستن است.(اندرو متيوس)

 

Aphorism about deserter

يك انسان ناسپاس خوشبخت نشانم بده! (زيگ زيگلر)

 

Poesy of contemporary minstrel this week

 

اولين روز فصل آخر بود

باد سردي نمي وزيد هنوز

روي شهر، آفتاب مي پاشيد

دل من تنگ و خسته بود آن روز

 

روي ايوان نشستم و باتو

كه نبودي ، هزار حرف زدم

از نگاه گرفتهُ پاييز

از زمستان، بهار حرف زدم

 

تو نبودي و آرزويت را

روي ايوان نشانده بودم من

دل ديوانهُ تو را با خود

به خيابان كشانده بودم من

 

به خيابان پهن و طولاني

كه پر از آدم و عروسك بود

خانه ها و مغازه هاي قشنگ

مثل جاليز بي مترسك بود

 

كودكي آمدو نگاهم كرد

با من بود انگار

خم شدو چند سكه را برداشت

رفت تا نان داغ، سيب، انار

 

ما دويديم و ناگهان خود را

بين ماشين و دود گم كردم

پسرك رفت و من هنوز پيِ

دست رويايي تو مي گردم.

 

 

 

 

m.ab

 

k.mehrnoosh



پنجشنبه ٢٢ بهمن ،۱۳۸۳

 

نكته اي براي عزيزاني كه اولين بار به اين جا سر مي زنند:

((مطالب اين وبلاگ قسمت بندي شده است و هر قسمت موضوع مخصوص به خودش را دارد .))

 


 

اين فلش را تقديم ميکنم به كسي كه دوستش دارم .

شماهام دوست داشتيد تقديم كنيد به كسي كه دوستش داريد

 اميدوارم خوشتان بياد.  (اينجا را كليك كنيد)

 

 


Aphorism about

 

Aphorism about love

عشق همچون ويلن است كه گهگاهي آهنگش متوقف مي شود اما تارهايش هميشه در جاي خود محكم اند. (باخر)

 

Aphorism about good people

تاواني كه مردمان خوب به

خاطر بي تفاوتي نسبت به مسائل عمومي خواهند پرداخت ، زندگي كردن تحت حكومت مردمان بد است. (افلاطون)

 

Aphorism about lover

عاشق ؛ اگر عاشق باشد.

 صداشو، دردشو، زندگيشو  هيچ كس نمي فهمه حتي عاشقاي ديگه!(ك.مهرنوش)

 

Poesy of contemporary minstrel this week

 

كيه كه موهاشو پريشون مي كنه ...

قند تو دلم آب مي شه

كيه عمق چشاش سرابو يادم مياره

 

اون كيه .... اجازه نمي ده ...

حس كنم داغي تنشو....

اون كيه با ديدنش قلبم تند تند مي زنه

كيه كه مستشم كيه كه ديوونشم

 

اون كيه كه گرفتارش كردم

اون كيه كه بيقرارش كردم

 

كيه كه دستاش گرم تر از منه...

كيه كه صداش رسا تراز منه...

 

كي بود؟

كي بود كه تقسيمم كرد

كي بود كه قلبمو شكست

كي بود كه خسته شده بود

كي بود كه گريه كردش

كي بود كه غرورمو شكست

كي بود كه گفتش تمومه....................

آره همون بود

همون كه وقتي موهاشو پريشون مي كنه

قند تو دلم آب مي شه                   

                               (ك.مهرنوش)

 

 

لبخندي كه خدا مي آورد

 

خدا مي گه ...  دستتو بده بدستم

      منم مي گم ...  دستامو بگير با دستات

                                مي خنده و گم مي شم ! 

                                          با همين خندشه كه داغون مي شم....

                                                                                                  (ك.مهرنوش)

M.A b

 

k.mehrnoosh



شنبه ۱٠ بهمن ،۱۳۸۳

 

 

وقتي داد زدم گفتم كمك !

همه شنيدنو گفتن: چرا كمك ؟

اون موقع ياد گرفتم ساكت بشم...

 

                                              

                                             وقتي ساكت شدم با نگام گفتم عاشق شدم ...

                                              همه شنيدنو كمك كردن !

                                               اون موقع هم يادگرفتم داد بزنم : چرا كمك ؟

 

M.A b

 

k.mehrnoosh



/|\ خانه \|/ آرشيو \|/ پست الكترونيك /|\
Desigen by Pedram

frexplorer blog

#FFFFFF